การหลงเข้าไปยึดติดโดยไม่รู้ตัว
เพณีปฏิบัติของท้องถิ่น
ขั้นตอนปฏิบัติ ของสำนักฝึกวิปัสสนา
ผมเชื่อว่าสองอย่างนี้ คนฝึกปฏิบัติวิปัสสนา หลายคนหลงไปยึดติด แล้วใช้อวดอ้างว่า เป็นผู้รู้ มีหลายคนนำไปสอนคนอื่นต่อ ยิ่งทำให้ตนเองยึดติดมากขึ้นเมื่อมีคนปฏิบัติตาม เขาจึงทำแบบนี้ซ้ำๆ นานหลายปี โดยไม่เคยสังเกตุเลยว่า ทำไมไม่สามารถพัฒนาจิตของตนให้ ก้าวหน้าขึ้น เพราะมัวแต่ยึดเอาท่าทางปฏิบัติเป็นสิ่งถูกผิด จนมีท่าเดินจงกรมผิดท่า นังสมาธิผิดท่า หรือภาวนาผิด สวดมนต์ผิดออกเสียงไม่ถูกต้อง
มันไม่มีคำว่าผิดท่าหรอกครับ ลองศึกษาเรื่อง กายานุปัสสนาสติปัฏฐานดูครับ เฉพาะ2ส่วน ที่ให้กำหนดรู้อิริยาบถใหญ่ และ กำหนดรู้อิริยาบถย่อย ก็คือการให้เราฝึกกำหนดรู้ทุกๆอิริยาบถ ของการเคลื่อนไหวครับ ตราบที่ท่านกำหนดรู้ว่าท่านนั่งท่าไหน เดินแบบไหน เร็วช้ายังไง ก็ถูกต้องตามหลักของกายานุปัสสนาสติปัฏฐาน แล้วครับ หัวใจอยู่ที่ กำหนดจิตรู้ว่ากายร่างเคลื่อนไหวยังไงอยู่ เวลาหายใจปอดขยายอกขยาย ท้องจะแฟบ ตามรู้ว่านั้นไหนมันขยายตอนไหนมันหด นี้มันพื้นฐานที่ต้องใช้ไปตลอดครับ มันคุณทำมันชำนาญจิตจะว่องไว แล้วคุณก็จะรับข่าวสารที่ร่างกายส่งมาบอกคุณได้ครับ
และหลายท่านไม่วัดผลที่จิตใจตนพัฒนาขึ้นแค่ไหน แต่วัดผลกันว่า ฝึกปฏิบัติถูกต้องรวยขึ้น หรือตำแหน่งหน้าที่จะก้าวหน้าขึ้น ก็มีคนที่ ฝึกแล้วหน้าที่การงานก้าวหน้าขึ้นไปจริงเมื่อจิตใจดีขึ้น แต่นั้นก็เพราะเขามีคุณวุฒิ หน้าที่การงานและผลงานเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่หากความสามารถเราไม่ถึง แล้วมาหวังเอาว่าฝึกวิปัสสนาเป็นการทำบุญไปตั้งเยอะแล้วทำไมการงานไม่ก้าวหน้าหรือไม่รวยขึ้น แบบนี้ก็หาคำตอบที่ไม่ทำร้ายจิตใจให้ไม่ถูก ผมเลยเลือกไม่ตอบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น