วันพุธที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2557

อะไรดีไม่ดี รู้หมดละ แต่มันอดไม่ได้

ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าความโกรธ เป็นเรื่องไม่ดี  ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าด่าคนอื่น เป็นเรื่องไม่ดี
แต่เวลาโดนขัดใจหรือไม่พอใจ อารมณ์มันปี๊ดขึ้นมามันก็หยุดไม่อยู่
และบ้างครั้งระเบิดอารมณ์ไปแล้วมันกลายเป็นเรื่องรุกรามใหญ่โต พอรู้ตัวลึกๆก็เสียใจ แต่ยังไงตอนนี้ยอมแพ้ไม่ได้ เพื่อนคนนึ่งแค่บอกผมว่า "กระบี่ชักออกมาแล้วต้องฟัน"

เวลาที่คุณโกรธคุณมักสร้างเงื่อนไข สำหรับการจะหายโกรธ จะหายโกรธไปเฉยๆมันเสียฟอร์ม คุณจะคงความโกรธไว้ ข้ามวันข้ามเดือน ทุกครั้งที่นึกได้ก็จะโกรธอีกแล้วขุดเอาเรื่องผิดพลาดอื่นๆของอีกฝ่ายมาคิดทบต้นทบดอกโกรธมากขึ้นไปอีก  ยิ่งถ้าอีกฝ่ายไม่ทำตามเงื่อนไขที่เราสร้างไว้ ( ที่แย่กว่านั้นบางคนให้ฝ่ายตรงข้ามเดาเงื่อนไขเอาเอง บอกว่าแค่นี้ทำไมไม่รู้  หรือบอกเงื่อนไขอ้อมๆบอกไม่ตรง แต่พอเขาไม่เข้าใจไม่ทำหรือทำผิดก็จะยิ่งโกรธมากขึ้น )

หลายคนรู้ว่าสุขภาพจะเสีย ทำบ่อยๆโรคภัยจะตามมา แต่ก็ไม่ใส่ใจที่จะแก้มัน คนส่วนใหญ่มักแก้ตัวว่าอายุมากแก้ยากเลยไม่แก้ อ้างว่า ไม้แก่ดัดยาก  แต่พอเห็นคนมีอายุบางคนเขาใจเย็นลงได้ ก็กลับลืมคำพูดเดิมตัวเองแล้วบอกว่า  - พอเขาแก่แล้ว อารมณ์เลยเย็นได้

นิสัยคนเรา มันเปลี่ยนแปลงได้ครับไม่เกี่ยวกับวัย แต่เกี่ยวกับความตั้งใจและมองเห็นว่าความโกรธ แบบนั้นมันเป็นสิ่งที่เราต้องเอาชนะ และทำให้เบาบางลง ( และที่จริงคนแก่ ที่ไม่ฝึกควบคุมอารมณ์กลายเป็นคนแก่ขี้โมโหก็มีเยอะไป ถ้าคุณเป็นคนขี้โมโหแล้วคิดว่าแก่ไป ก็จะหายเองนั้น คุณก็คงเห็นแล้วว่ามันไม่ใช่ )

คนเราเมื่อเจอกับสิ่งที่ไม่พอใจ มันก็ต้องโกรธกันทุกคนละครับ แต่เราก็สามารถฝึกฝนให้ ลดระดับความโกรธลงได้ ลดจำนวนครั้งที่โกรธลงได้ ลดเวลาที่โกรธในแต่ละครั้งลงได้  จากเดือนเหลือวัน จากวันเหลือชม  จากชั่วโมงเหลือนาที

วิธีการจัดการกับความโกรธของแต่ละคน มีเทคนิคไม่เหมือนกัน คุณต้องค้นหาเทคนิคที่เหมาะสมและใช้ได้ผลกับตัวคุณเอง หรืออาจลองเอาเทคนิคของคนอื่นมาใช้ แล้วปรับเป็นของตัวเอง การเปลี่ยนนิสัยแม้จะใช้เวลาแต่ก็คุ้มค่าที่จะทำ กับระยะเวลาชีวิตที่เหลืออยู่

( ใครที่ทำแค่นั่งสมาธิทำจิตใจให้สงบ แล้วหวังผลว่า นิสัยจะเปลี่ยนไปดีได้เอง ขอเตือนว่ามันมีอย่างอื่นที่คุณต้องทำมากกว่านั้น )


 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น